پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۱۷ - خطاب به انباز خویش خانم اقدس

در دلم جز هوای اقدس نیست

و اندران باغ جای هر خس نیست

غیر را ره در این سرا نبود

خانه از او است از دگر کس نیست

قله قاف جای سیمرغ است

آشیان کلاغ و کرکس نیست

غیر قدش که شد معدل حسن

اختری در سپهر اطلس نیست

قبلگاه دلم بجز کویش

اندرین طارم مسدس نیست

آفتابی چو عارضش تابان

اندرین گنبد مقرنس نیست

ذات او را بجان کنم تقدیس

که به گیتی چو او مقدس نیست

سرو جز چوب خشک و گل جز خار

پیش آن نونهال نورس نیست

زیور اطلس و پرند است او

زیور او پرند و اطلس نیست

گر به یک موی او مرا دو جهان

حق تعالی عطا کند بس نیست

دلم از دوریش همی نالد

که اسیری چو او به محبس نیست

گر امیری خلاف عهد کند

بی شک از خاندان افطس نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹چکیده لعل معروق به صفحه سمنت
  2. شمارهٔ ۲۰ - در ستایش دانش بپارسی سرهاز آندمی که پدیدار گشت هوش نخست
  3. شمارهٔ ۲۱ - مختوم بنام شاه ولایت ای بر فلک افراشته خرگاه ولایت
  4. شمارهٔ ۲۲ - در وصف قنات عین الشرف که نیرالدوله در صحن مطهر جاری ساختهاین گهر از یم رخشنده که کان شرف است
  5. شمارهٔ ۲۳جهان مانا همه سمراد باشد
  6. شمارهٔ ۲۴ - چند قطعه ای که مرحوم ادیب الممالک درباره چین و منچوری و روس و ژاپن در مجله ادب سال سوم ۱۳۲۲ه.ق و ۲۵ آوریل ۱۹۰۴ درج کرده استدور باد از من و یارانم خونریز نبرد
  7. شمارهٔ ۲۵ - ایضا از زبان چینچینیان باک مدارید و دل آسوده شوید
  8. شمارهٔ ۲۶ - منچوری می گویددر بند اسیری ندهم هرگز تن
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.