پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۵

چو سیف الدوله از سلسال باقی

ریاض احمدی را گشت ساقی

حمیت ساخت با غیرت تحالف

مروت کرد با همت تلاقی

ترقی یافت روح علم از آن پس

که ابدان را نفوس اندر تراقی

رواقی ساخت بهر درس سادات

که افلاطون در او آمد رواقی

بنای طاق این بنیاد عالی

فلک را خسته کرد از جفت و طاقی

بروبد ساحتش با زلف و مژگان

بت خرگاهی و ترک و ثاقی

در او خوانند شاهان حجازی

سرود حق بآهنگ عراقی

کرامت کرد سیف الدوله الحق

بگوهر بخشی و شیرین مذاقی

تو گوئی زهر جهل و مارکین را

دمش تریاق و فضلش گشته راقی

عدیلش باشد اندر ملک نایاب

بدیلش نادر است و اتفاقی

قدر بادش به هر اندیشه یاور

خدا بادش ز هر مکروه واقی

وقاه الله من شرالدواهی

سقاه الله من کاس دهاقی

بروز فتح این مکتب بتاریخ

امیری زد رقم خیرات باقی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۷سراج الهدی حاج ملاعلی
  2. شمارهٔ ۱۲۸ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علیتاریک شد جهان ز ملال نظر علی
  3. شمارهٔ ۱۲۹چون پدرم باغ خلد داد به خشتی
  4. شمارهٔ ۱۳۰ - ماده تاریخ تجدید یکی از بناهای شهر قمای فلک لاجورد گر بزمین بنگری
  5. شمارهٔ ۱۳۱ - ماده تاریخ دیگرزهی کاخ سرفراز که چرخ معلقی
  6. شمارهٔ ۱۳۲باشد دوشنبه موعد دیدار آن پری
  7. شمارهٔ ۱۳۳اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی
  8. شمارهٔ ۱۳۴ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علیتاریک شد جهان ز ملال نظرعلی
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.