پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۰

مخور جانا فریب از گنج گیتی

مشو اندوهگین از رنج گیتی

پیاده پیل گردد شاه ماتت

همی در بازی شطرنج گیتی

همه دانشوران مستند و شیدا

ز سحر و جادو و نیرنج گیتی

دل و چشم حکیمان خیره ماند

ز افسون و دلال و غنج گیتی

چنان کاین مغزها را تیره دارد

می و افیون و بذر البنج گیتی

نماند تا تو بشماری نفس را

شبانه وز چهار و پنج گیتی

امیری دوش کرد این نکته مشهود

از آن دانای حکمت سنج گیتی

که گیتی را نیاید رنج چونان

که دیدی می نیاید گنج گیتی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۲گویند در دهی رفت بزغاله ای ببامی
  2. شمارهٔ ۱۲۳ - مکالمه تخت و تاج بمناسبت وقعه هفتم محرم ۱۳۳۳تخت با تاج همی گفت که ای افسر کی
  3. شمارهٔ ۱۲۴دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی
  4. شمارهٔ ۱۲۵چو سیف الدوله از سلسال باقی
  5. شمارهٔ ۱۲۶ - تاریخ رحلت شمس المعالیفغان کن ماتم شمس المعالی
  6. شمارهٔ ۱۲۷سراج الهدی حاج ملاعلی
  7. شمارهٔ ۱۲۸ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علیتاریک شد جهان ز ملال نظر علی
  8. شمارهٔ ۱۲۹چون پدرم باغ خلد داد به خشتی
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.