پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

اضافات

شمارهٔ ۲ - در هجو استاد محمد دلاک

استاد محمد آنکه دلاک بود

همچون دم تیغ خویش ناپاک بود

مقراض اجل تسمه عمرش ببرد

وزنشتر من زخم دلش چاک بود

باید نگریست تیغ همچون نیشش

تا اجر دهم ز طبع خیراندیشش

گر کند شود کند نهم بر پایش

ور تیز بود تیز دهم بر ریشش

ادامه‌ی اضافات

  1. شمارهٔ ۴ - در هجو میرزا بابا طبیب خلخالیطبیبی ز خلخال آمد به ری
  2. شمارهٔ ۵ - قصیدهبسی جستم نشان از اسم اعظم
  3. شمارهٔ ۶ما می و کو کنار را کرده فدای یک نظر
  4. شمارهٔ ۷تاریک شد جهان ز ملال نظرعلی
  5. شمارهٔ ۸سی چهل سال از این پیش و یا برتر از این
  6. شمارهٔ ۹فروزنده تخت و دیهیم و گاه
  7. شمارهٔ ۱۰من این نامه را نیک آراستم
  8. شمارهٔ ۱۱باری اندر دین چو من حیران شدم
همه‌ی اضافات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.