پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

اضافات

شمارهٔ ۱۱

باری اندر دین چو من حیران شدم

درهمه راه و رهی پویان شدم

اهل حق را بود پیرو مرشدی

با نشان و خوب و پاک از هر بدی

نام او شیخ نظر پیش از علی

با کرامت بود و هم بینا دلی

داده از آینده و اکنون خبر

بود در دست و زبان او اثر

خواند بهتر گفته ها از دیگران

مرشدان و اهل حق را رهبران

آگهی از این زمانها داده اند

راست آمد گفته شان بی چون و چند

پیش از این تا چهارصد سال و فزون

بوده اند از دادگر حال و کنون

هر یک اینان با همه بینادلی

بوده اند از جان پرستار علی

چشم و مغز و دل چو بینا ساختند

گوهر پاک علی بشناختند

گفت اینان که همی باشد خدا

میر قادر، اوست حاضر هر کجا

پس پذیرفتم ز نو اسلام را

نزد اهل حق سپردم نام را

ادامه‌ی اضافات

  1. شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روسسال سی و شش نهد شاه آزادی برخش
  2. شمارهٔ ۱۴ - راز تیمورییک آشوب عظیمی اندرین گیتی به دست آید
  3. شمارهٔ ۱۵ - آیین نصیریابتدا هست یار و آخر نیز
  4. شمارهٔ ۱۶ - آیین غسل جنابتاز جنابت چو دامنت آلود
  5. شمارهٔ ۱۷ - آیین غسل و روزه حقیقت سه روزهغسل روزه حقیقت این است
  6. شمارهٔ ۱۸ - در زیارت خفتگان بستر خاکچون گذارت فتد بگورستان
  7. شمارهٔ ۱۹ - در ضعف پیری و سبب منظوم ساختن آیین نصیری فرمایدروزگاری که از طلایه مرگ
  8. شمارهٔ ۲۰روزی ز جور خصم ستمگر ظلامه
همه‌ی اضافات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.