ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۰
من این نامه را نیک آراستم
کم و کاستش را به پیراستم
که از بینوا مؤبد عبدالعلی
بماناد تا حشر نامی جلی
ادیب الممالک
ادامه‌ی اضافات
- شمارهٔ ۱۲ - راز تیموریبشنو ای فرزند تا ازین دفتر
- شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روسسال سی و شش نهد شاه آزادی برخش
- شمارهٔ ۱۴ - راز تیمورییک آشوب عظیمی اندرین گیتی به دست آید
- شمارهٔ ۱۵ - آیین نصیریابتدا هست یار و آخر نیز
- شمارهٔ ۱۶ - آیین غسل جنابتاز جنابت چو دامنت آلود
- شمارهٔ ۱۷ - آیین غسل و روزه حقیقت سه روزهغسل روزه حقیقت این است
- شمارهٔ ۱۸ - در زیارت خفتگان بستر خاکچون گذارت فتد بگورستان
- شمارهٔ ۱۹ - در ضعف پیری و سبب منظوم ساختن آیین نصیری فرمایدروزگاری که از طلایه مرگ
درباره‌ی ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.