پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

اضافات

شمارهٔ ۹

فروزنده تخت و دیهیم و گاه

بتن یادگار منوچهر شاه

بیفزود بر بندگانش امید

در علم را پادشه شد کلید

بسی سال گردون گردنده گشت

که خون بارد از دیده زان سرگذشت

کنون جهل را دست بر بست و پای

مظفر شهنشاه ایران خدای

ادامه‌ی اضافات

  1. شمارهٔ ۱۱باری اندر دین چو من حیران شدم
  2. شمارهٔ ۱۲ - راز تیموریبشنو ای فرزند تا ازین دفتر
  3. شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روسسال سی و شش نهد شاه آزادی برخش
  4. شمارهٔ ۱۴ - راز تیمورییک آشوب عظیمی اندرین گیتی به دست آید
  5. شمارهٔ ۱۵ - آیین نصیریابتدا هست یار و آخر نیز
  6. شمارهٔ ۱۶ - آیین غسل جنابتاز جنابت چو دامنت آلود
  7. شمارهٔ ۱۷ - آیین غسل و روزه حقیقت سه روزهغسل روزه حقیقت این است
  8. شمارهٔ ۱۸ - در زیارت خفتگان بستر خاکچون گذارت فتد بگورستان
همه‌ی اضافات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.