پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۳

آن میر که خویش را کلامی می گفت

درسی دو برای دوسه عامی می گفت

اعجاز ازو دیده ام از من بشنو

در حاشیه درس شرح جامی میگفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵هرچند پسر مرتبه عالی افتاد
  2. شمارهٔ ۴۶در عالم تنگ عرصه سفله نهاد
  3. شمارهٔ ۴۷بی روی تو جان محنت اندوز مباد
  4. شمارهٔ ۴۸تنها نه به خون این دل مفتون خسبد
  5. شمارهٔ ۴۹از دیده ی من چو دل برون می افتد
  6. شمارهٔ ۵۰آن شوخ که دل ز مهر و مه میدزدد
  7. شمارهٔ ۵۱شوخی که کنون دوری من نپسندد
  8. شمارهٔ ۵۲گر زان که فلک اهل دلی نگذارد
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.