پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۱

شوخی که کنون دوری من نپسندد

ترسم آخر کمر به دوری بندد

چو شعله آتشی که در هیمه فتد

چون سوخت مرا به دیگری پیوندد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳هرچند دلم غم تو خون میبارد
  2. شمارهٔ ۵۴بیچاره دلم راه به کاری نبرد
  3. شمارهٔ ۵۵روزم به غم و شبم به شب میگذرد
  4. شمارهٔ ۵۶افسوس که بخت بد کم اقبالی کرد
  5. شمارهٔ ۵۷در سینه ز جوش خون دل دردا مرد
  6. شمارهٔ ۵۸آن چشم که خون خلق در خواب خورد
  7. شمارهٔ ۵۹ای آن که غمت بدهر شور اندازد
  8. شمارهٔ ۶۰چون بر رخت آن زلف پریشان لرزد
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.