پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۲

گر زان که فلک اهل دلی نگذارد

وان را بگذارد که کسان آزارد

چندان عجبی نیست فلک غربالی است

غربال نخاله را نگه میدارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴بیچاره دلم راه به کاری نبرد
  2. شمارهٔ ۵۵روزم به غم و شبم به شب میگذرد
  3. شمارهٔ ۵۶افسوس که بخت بد کم اقبالی کرد
  4. شمارهٔ ۵۷در سینه ز جوش خون دل دردا مرد
  5. شمارهٔ ۵۸آن چشم که خون خلق در خواب خورد
  6. شمارهٔ ۵۹ای آن که غمت بدهر شور اندازد
  7. شمارهٔ ۶۰چون بر رخت آن زلف پریشان لرزد
  8. شمارهٔ ۶۱شوخی که مرا درگه و بیگه سوزد
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.