پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷

بی روی تو جان محنت اندوز مباد

عالم بی آن شمع شب افروز مباد

روی تو به روز ماند از نیکویی

اما به روز من که آن روز مباد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹از دیده ی من چو دل برون می افتد
  2. شمارهٔ ۵۰آن شوخ که دل ز مهر و مه میدزدد
  3. شمارهٔ ۵۱شوخی که کنون دوری من نپسندد
  4. شمارهٔ ۵۲گر زان که فلک اهل دلی نگذارد
  5. شمارهٔ ۵۳هرچند دلم غم تو خون میبارد
  6. شمارهٔ ۵۴بیچاره دلم راه به کاری نبرد
  7. شمارهٔ ۵۵روزم به غم و شبم به شب میگذرد
  8. شمارهٔ ۵۶افسوس که بخت بد کم اقبالی کرد
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.