پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۳

جانا از رشک می سپارم جان را

درمان این است درد بی درمان را

دانی زچه در عشق تو خون شد جگرم

بسیار فشردم به جگر دندان را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵چشم تو که با جهان عتاب است او را
  2. شمارهٔ ۶ای مردم چشمم چه وبال است تو را
  3. شمارهٔ ۷از عمر من آن چه کاهد ای حور نسب
  4. شمارهٔ ۸دور از رخت ای سرو قد شکر لب
  5. شمارهٔ ۹از آتش چهره چون برانداخت نقاب
  6. شمارهٔ ۱۰این باران ست و برق ظاهر ز سحاب
  7. شمارهٔ ۱۱چشم زین پیش ای بت خورشید جناب
  8. شمارهٔ ۱۲ای شاهد جود از تو در زیر نقاب
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.