پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۷

از عمر من آن چه کاهد ای حور نسب

بر عمر تو افزاید و این نیست عجب

ایام من و تو چون شب و روز بود

بر روز فزاید آن چه کاهد از شب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹از آتش چهره چون برانداخت نقاب
  2. شمارهٔ ۱۰این باران ست و برق ظاهر ز سحاب
  3. شمارهٔ ۱۱چشم زین پیش ای بت خورشید جناب
  4. شمارهٔ ۱۲ای شاهد جود از تو در زیر نقاب
  5. شمارهٔ ۱۳شعری که ازو گرفت نه گردون زیب
  6. شمارهٔ ۱۴ای شعر تو چون حسن سراپا همه زیب
  7. شمارهٔ ۱۵عیب ست بد اب پاک شوینده عیب
  8. شمارهٔ ۱۶تا روشن شد دیده ام از رقعه دوست
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.