پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱

چشم زین پیش ای بت خورشید جناب

راضی بودی که بیندت گاه به خواب

اکنون اگرت دمی به بیند گرید

آخر چشمم برون آمد از آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳شعری که ازو گرفت نه گردون زیب
  2. شمارهٔ ۱۴ای شعر تو چون حسن سراپا همه زیب
  3. شمارهٔ ۱۵عیب ست بد اب پاک شوینده عیب
  4. شمارهٔ ۱۶تا روشن شد دیده ام از رقعه دوست
  5. شمارهٔ ۱۷فردا که حیات تازه گیرند اموات
  6. شمارهٔ ۱۸مشک است به گرد نقطه پرگارت
  7. شمارهٔ ۱۹گویند کسان جمله چه هشیار و چه مست
  8. شمارهٔ ۲۰چون شیشه شکسته شد بهرحال که هست
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.