پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۹

ای بخت سیاه بخت تدبیری کن

وی ناله سینه سوز تاثیری کن

ای آه تورا به آسمان باید رفت

برخیز که شب گذشت شبگیری کن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۱بر بالش راحتی نیامد سر من
  2. شمارهٔ ۱۴۲شوخی که گسسته بود پیمان از من
  3. شمارهٔ ۱۴۳ای با مهرت سرشته آب و گل من
  4. شمارهٔ ۱۴۴شیطان نامی که شد غمش قاتل من
  5. شمارهٔ ۱۴۵در دل دو هزار مدّعا دارم من
  6. شمارهٔ ۱۴۶ز آن طره که ینست آن که زو هست ایمن
  7. شمارهٔ ۱۴۷از عالم سفله ای پسر هیچ مخواه
  8. شمارهٔ ۱۴۸گر دل خواهی ای تن محنت پیشه
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.