ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱۴۷
از عالم سفله ای پسر هیچ مخواه
چون درگذرست از گذر هیچ مخواه
از خشک و تر جهان دون گر مردی
الاّ لب خشک و چشم تر هیچ مخواه
ابوالحسن فراهانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۴۹زین سلسله تابه حال این فرزانه
- شمارهٔ ۱۵۰بی شمع جمالت ای به حسن افسانه
- شمارهٔ ۱۵۱چون دل بستم به زلف آن غالیه مو
- شمارهٔ ۱۵۲ای باد صبا واله و شیدا بر تو
- شمارهٔ ۱۵۳ای خانه نه سپهر پرنور از تو
- شمارهٔ ۱۵۴رحمت آید با همه مغروری تو
- شمارهٔ ۱۵۵باشد به مثل گر حاتم طی
- شمارهٔ ۱۵۶ای دل که ز چاک سینه بگریخته ای
درباره‌ی ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.