پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۵

باشد به مثل گر حاتم طی

آن طبع که سرکشست کی گیرد کی

هرگاه که ابر کرمش ریزش کرد

بنگر که چگونه می جهد برق ازوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۷از من برگشت یار من بی سببی
  2. شمارهٔ ۱۵۸ای چشم مرا چشم گهربار از پی
  3. شمارهٔ ۱۵۹رفتی رفتی از دل پر خون رفتی
  4. شمارهٔ ۱۶۰در دایره اهل هوس جا کردی
  5. شمارهٔ ۱۶۱ظاهر بینان که دم زنند از یاری
  6. شمارهٔ ۱۶۲ای خواجه مکن فخر به مال دگری
  7. شمارهٔ ۱۶۳روزی که برغم چرخ مهمان منی
  8. شمارهٔ ۱۶۴از سینه خیال قد آن سروسهی
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.