پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۰

بی شمع جمالت ای به حسن افسانه

روشن نشود ز آفتابم خانه

آری ز فروغ شمع خاور همه را

روزاست ولی شب است بر پروانه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۲ای باد صبا واله و شیدا بر تو
  2. شمارهٔ ۱۵۳ای خانه نه سپهر پرنور از تو
  3. شمارهٔ ۱۵۴رحمت آید با همه مغروری تو
  4. شمارهٔ ۱۵۵باشد به مثل گر حاتم طی
  5. شمارهٔ ۱۵۶ای دل که ز چاک سینه بگریخته ای
  6. شمارهٔ ۱۵۷از من برگشت یار من بی سببی
  7. شمارهٔ ۱۵۸ای چشم مرا چشم گهربار از پی
  8. شمارهٔ ۱۵۹رفتی رفتی از دل پر خون رفتی
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.