پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۴

شیطان نامی که شد غمش قاتل من

پابسته او شد دل بی حاصل من

گویند که شیطان نکند رو در دل

بس چون شیطان گرفت آخر دل من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶ز آن طره که ینست آن که زو هست ایمن
  2. شمارهٔ ۱۴۷از عالم سفله ای پسر هیچ مخواه
  3. شمارهٔ ۱۴۸گر دل خواهی ای تن محنت پیشه
  4. شمارهٔ ۱۴۹زین سلسله تابه حال این فرزانه
  5. شمارهٔ ۱۵۰بی شمع جمالت ای به حسن افسانه
  6. شمارهٔ ۱۵۱چون دل بستم به زلف آن غالیه مو
  7. شمارهٔ ۱۵۲ای باد صبا واله و شیدا بر تو
  8. شمارهٔ ۱۵۳ای خانه نه سپهر پرنور از تو
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.