پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۶

خورشید من آن جهان به رویش روشن

هردم جایی کند چو خورشید وطن

مردم همه از گردش گردون نالند

وز گردش آفتاب می نالم من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۸تا چند به بزم غیر تنها رفتن
  2. شمارهٔ ۱۳۹ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
  3. شمارهٔ ۱۴۰ای اشک بود بر رخت ای رشک ختن
  4. شمارهٔ ۱۴۱بر بالش راحتی نیامد سر من
  5. شمارهٔ ۱۴۲شوخی که گسسته بود پیمان از من
  6. شمارهٔ ۱۴۳ای با مهرت سرشته آب و گل من
  7. شمارهٔ ۱۴۴شیطان نامی که شد غمش قاتل من
  8. شمارهٔ ۱۴۵در دل دو هزار مدّعا دارم من
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.