پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۸

چون کوه گران نمود اصفاهانم

چون کاهی کرد دوری کاشانم

هر صبحدمی چو شامگه دلتنگم

هر شامگهی چو صبحدم گریانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۰دی با کوری کش از خسان می بینم
  2. شمارهٔ ۱۳۱ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم
  3. شمارهٔ ۱۳۲تا از سر کوی آن صنم دور شدیم
  4. شمارهٔ ۱۳۳ما چشم ز جستجوی درمان پوشیم
  5. شمارهٔ ۱۳۴در چیدم دوش از خلایق دامن
  6. شمارهٔ ۱۳۵در دادن دل به زلفت ای عهد شکن
  7. شمارهٔ ۱۳۶خورشید من آن جهان به رویش روشن
  8. شمارهٔ ۱۳۷هرچند کیمیاست امروز سخن
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.