ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱۳۲
تا از سر کوی آن صنم دور شدیم
ناخن زن زخم های ناسور شدیم
شب های من و شمع در فراق رخ او
با هم بگریستیم که تا کور شدیم
ابوالحسن فراهانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۳۴در چیدم دوش از خلایق دامن
- شمارهٔ ۱۳۵در دادن دل به زلفت ای عهد شکن
- شمارهٔ ۱۳۶خورشید من آن جهان به رویش روشن
- شمارهٔ ۱۳۷هرچند کیمیاست امروز سخن
- شمارهٔ ۱۳۸تا چند به بزم غیر تنها رفتن
- شمارهٔ ۱۳۹ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
- شمارهٔ ۱۴۰ای اشک بود بر رخت ای رشک ختن
- شمارهٔ ۱۴۱بر بالش راحتی نیامد سر من
درباره‌ی ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.