غلامرضا تختی، قهرمان المپیک و جهان در کشتی آزاد، با فروتنی و یاری به مردم لقب «جهان‌پهلوان» گرفت؛ قهرمانی که منش پهلوانی زورخانه را به میدان‌های جهانی برد.
شجره‌نامه
قهرمانی
تختی در خانواده‌ای کم‌درآمد در جنوب تهران به دنیا آمد و کشتی را در زورخانه و باشگاه آموخت. در المپیک هلسینکی (۱۹۵۲) نقره گرفت، در المپیک ملبورن (۱۹۵۶) قهرمان شد و در المپیک رم (۱۹۶۰) دوباره نقره گرفت. در مسابقات جهانی ۱۹۵۹ تهران و ۱۹۶۱ یوکوهاما نیز به مدال طلا رسید.
پهلوان مردم
آوازه‌ی تختی تنها به خاطر مدال‌هایش نبود. پس از زلزله‌ی بوئین‌زهرا در شهریور ۱۳۴۱، او در خیابان‌های تهران برای زلزله‌زدگان کمک گرد آورد. داستان‌هایی از مراعات حریف و فروتنی او زبانزد است و همین منش، لقب «جهان‌پهلوان» را برایش ماندگار کرد.
درگذشت
تختی در ۱۷ دی ۱۳۴۶ در یکی از هتل‌های تهران درگذشت. علت مرگش هنوز محل بحث است. پیکرش در ابن‌بابویه‌ی شهر ری به خاک سپرده شد و هر سال در سالگرد درگذشتش از او یاد می‌شود.
گاه‌شمار زندگی
- ۱۳۰۹تولد در تهران
- ۱۳۳۱ (۱۹۵۲)مدال نقره‌ی المپیک هلسینکی
- ۱۳۳۵ (۱۹۵۶)مدال طلای المپیک ملبورن
- ۱۳۳۸ (۱۹۵۹)قهرمانی جهان در تهران
- ۱۳۴۱کمک به زلزله‌زدگان بوئین‌زهرا
- ۱۳۴۶درگذشت
کارنامه و یادگارها
پرسش‌های رایج
تختی در کدام المپیک قهرمان شد؟
در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن در کشتی آزاد.
چرا به تختی جهان‌پهلوان می‌گویند؟
به خاطر قهرمانی جهانی همراه با منش پهلوانی، فروتنی و یاری به مردم، به‌ویژه پس از زلزله‌ی بوئین‌زهرا.
منابع
- دانشنامه‌ی ایرانیکا، مدخل «Taḵti, Ğolām-Reżā»
- کمیته‌ی ملی المپیک (فهرست مدال‌آوران)