داریوش سوم

داریوش سوم، که پیش از پادشاهی «کدمان» نام داشت، در روزگار یورش اسکندر مقدونی پادشاه بود. او در ایسوس و گوگمل شکست خورد و در گریز به دست بسوس، شهربان باختر، کشته شد. با مرگ او شاهنشاهی هخامنشی پایان یافت.

شجره‌نامه

رسیدن به تخت

داریوش از شاخه‌ای دور از خاندان شاهی بود و به روایت منابع، در جنگی با کادوسیان با دلاوری نام برآورد. باگواس، خواجه‌ی قدرتمند دربار، که اردشیر سوم و چهارم را زهر داده بود، او را بر تخت نشاند. اما داریوش، به روایت منابع، باگواس را واداشت زهری را که برای او آماده کرده بود، خود بنوشد.

اسکندر

اسکندر در ۳۳۴ پیش از میلاد از هلسپونت گذشت. داریوش در ۳۳۳ در ایسوس شکست خورد و مادر، همسر و دخترانش اسیر شدند. در ۳۳۱ در گوگمل، نزدیک اربیل، باز شکست خورد و به هگمتانه و سپس به سوی خاور گریخت. در ۳۳۰ پیش از میلاد، بسوس و یارانش او را دستگیر کردند و هنگامی که سپاه اسکندر نزدیک شد، او را زخمی کردند و رها کردند. اسکندر پیکر او را با احترام به تخت جمشید فرستاد. شاهنامه داستان او را با نام «دارا» آورده است.

گاه‌شمار زندگی

1. ۳۳۶ پ.مرسیدن به پادشاهی
2. ۳۳۳ پ.مشکست ایسوس
3. ۳۳۱ پ.مشکست گوگمل
4. ۳۳۰ پ.مکشته شدن به دست بسوس

کارنامه و یادگارها