ساعات سعد و نحس (ساعات کواکب)

فاصله‌ی طلوع تا غروب آفتاب به ۱۲ بخش برابر (ساعات روز) و غروب تا طلوع فردا به ۱۲ بخش (ساعات شب) تقسیم می‌شود؛ پس طول این «ساعت‌های زمانی» در تابستان و زمستان فرق دارد. ساعت اول هر روز از آنِ کوکبِ صاحب آن روز است و ساعت‌های بعد به ترتیب کلدانی می‌چرخند: زحل، مشتری، مریخ، شمس، زهره، عطارد، قمر.

شنبه زحل، یکشنبه شمس، دوشنبه قمر، سه‌شنبه مریخ، چهارشنبه عطارد، پنجشنبه مشتری و جمعه زهره. همین نسبت در نام روزهای هفته در زبان‌های اروپایی هم مانده است (Saturday از Saturn و Sunday از Sun).

ابوریحان بیرونی در التفهیم می‌نویسد زحل و مریخ نحس‌اند (زحل نحس بزرگ و مریخ نحس کوچک)، مشتری و زهره سعد، قمر به ذات خود سعد، و عطارد با سعدها سعد و با نحس‌ها نحس است. درباره‌ی خورشید گفته‌اند از دور سعد و در قران (نزدیکی) نحس است. جدول‌های امروزی گاهی خورشید و ماه را متفاوت می‌نویسند.

در این حساب، روز نجومی از طلوع آفتاب شروع می‌شود؛ بنابراین بامداد پیش از طلوع هنوز جزو «شبِ» روز قبل است. برای همین شب جمعه (پنجشنبه شب) دنباله‌ی ساعات روز پنجشنبه است.