سوره الرحمن (الرحمن)

1. ۱

   بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ

   خدای بخشنده،

2. ۲

   عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ

   (به رسولش) قرآن آموخت.

3. ۳

   خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ

   انسان را خلق کرد.

4. ۴

   عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ

   به او تعلیم نطق و بیان فرمود.

5. ۵

   ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ

   خورشید و ماه به حساب معیّن به گردشند.

6. ۶

   وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ

   و گیاهان و درختان هم به سجده او سر به خاک اطاعت نهاده‌اند.

7. ۷

   وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ

   و آسمان را او کاخی رفیع گردانید و میزان (عدل و نظم) را در عالم وضع فرمود.

8. ۸

   أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ

   (و حکم کرد) که هرگز در میزان (عدل و احکام شرع من) تعدّی و نافرمانی مکنید.

9. ۹

   وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ

   و هر چیز را به ترازوی عدل و انصاف بسنجید و هیچ در میزان کم فروشی و نادرستی مکنید.

10. ۱۰

    وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ

    و زمین را (با هزاران نعمت) برای (زندگانی) خلق مقرّر فرمود.

11. ۱۱

    فِيهَا فَٰكِهَةٌ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ

    که در آن میوه‌های گوناگون و نخل خرمای با پوشش برگ و شکوفه و غلاف است.

12. ۱۲

    وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ

    و هم حبوبات متنوع که دارای برگ و گل است و نیز ریاحین است.

13. ۱۳

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

14. ۱۴

    خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍ كَٱلْفَخَّارِ

    انسان را خدا از خشک گلی مانند گل کوزه گران (بدین حسن و زیبایی) آفرید.

15. ۱۵

    وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ

    و جنّیان را از رخشنده شعله آتش خلق کرد.

16. ۱۶

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

17. ۱۷

    رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ

    آن خدایی که آفریننده دو مشرق و دو مغرب است (یکی مشرق و مغرب تابستان مطلع سرطان، و یکی زمستان مطلع جدی).

18. ۱۸

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

19. ۱۹

    مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ

    اوست که دو دریا (ی آب شور و گوارا) را به هم در آمیخت تا به هم برخورد کنند.

20. ۲۰

    بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا يَبْغِيَانِ

    و میان آن دو دریا برزخ و فاصله‌ای است که تجاوز به حدود یکدیگر نمی‌کنند.

21. ۲۱

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

22. ۲۲

    يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ

    از آن دو دریا لؤلؤ و مرجان گرانبها بیرون آید.

23. ۲۳

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

24. ۲۴

    وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ

    و او راست کشتیهای بزرگ بادبان برافراشته مانند کوه که به دریا در گردشند.

25. ۲۵

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

26. ۲۶

    كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ

    هر که روی زمین است دستخوش مرگ و فناست.

27. ۲۷

    وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ

    و زنده ابدی ذات خدای با جلال و عظمت توست.

28. ۲۸

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

29. ۲۹

    يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍ

    هر که در آسمانها و زمین است همه از او (حوائج خود را) می‌طلبند و او هر روز به شأن و کاری (در تکمیل و افاضه به خلق) پردازد.

30. ۳۰

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

31. ۳۱

    سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ

    ای گروه انس و جنّ به زودی به حساب کار شما هم خواهیم پرداخت.

32. ۳۲

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

33. ۳۳

    يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍ

    ای گروه جنّ و انس، اگر می‌توانید از اطراف آسمانها و زمین (و از قبضه قدرت الهی) بیرون شوید، بیرون شوید (ولی این خیال محالی است زیرا) هرگز خارج از ملک و سلطنت خدا نتوانید شد.

34. ۳۴

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

35. ۳۵

    يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ

    (اگر به کفر و طغیان گرایید) بر شما شراره‌های آتش و مس گداخته فروریخته شود و هیچ نصرت و نجاتی نیابید.

36. ۳۶

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

37. ۳۷

    فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَٱلدِّهَانِ

    پس آن‌گاه که آسمان شکافته شود تا چون گل سرخ گون و چون روغن مذاب و روان گردد (آن روز سخت هولناک از گنه پشیمان شوید).

38. ۳۸

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

39. ۳۹

    فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌ وَلَا جَآنٌّ

    پس در آن روز هیچ از گناه انس و جنّ باز نپرسند (چون خدا و فرشتگان از گناهان خلق آگاهند).

40. ۴۰

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

41. ۴۱

    يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ

    (آن روز) بدکاران به سیمایشان شناخته شوند، پس موی پیشانی آنها را با پاهایشان بگیرند (و در آتش دوزخ افکنند).

42. ۴۲

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

43. ۴۳

    هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ

    این همان دوزخی است که بدکاران تکذیب می‌کردند.

44. ۴۴

    يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍ

    اینک میان آن جهنّم و در حمیم سوزان آن می‌گردند.

45. ۴۵

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

46. ۴۶

    وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ

    و هر که از مقام (قهر و کبریایی) خدایش بترسد او را دو باغ بهشت خواهد بود.

47. ۴۷

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

48. ۴۸

    ذَوَاتَآ أَفْنَانٍ

    در آن دو بهشت انواع گوناگون میوه‌ها و نعمتهاست.

49. ۴۹

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

50. ۵۰

    فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ

    در آن دو بهشت دو چشمه آب (تسنیم و سلسبیل) روان است.

51. ۵۱

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

52. ۵۲

    فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍ زَوْجَانِ

    در آن دو بهشت از هر میوه‌ای دو نوع است.

53. ۵۳

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

54. ۵۴

    مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍ

    در حالتی که بهشتیان بر بسترهایی که آستر آنها از حریر و استبرق است (در کمال عزّت) تکیه زده‌اند و میوه درختانش در همان تکیه گاه در دسترس آنهاست.

55. ۵۵

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

56. ۵۶

    فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّ

    در آن بهشتها زنان زیبای با حیائی است (که به چشم پر ناز جز به شوهر خود ننگرند) و دست هیچ کس از جن و انس پیش از آنها بدان زنان نرسیده است.

57. ۵۷

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

58. ۵۸

    كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ

    آن زنان حور العین (در صفا و لطافت) گویی یاقوت و مرجانند.

59. ۵۹

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

60. ۶۰

    هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ

    آیا پاداش نکویی و احسان جز نکویی و احسان است؟

61. ۶۱

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

62. ۶۲

    وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ

    و ورای آن دو بهشت دو بهشت دیگر است.

63. ۶۳

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

64. ۶۴

    مُدْهَآمَّتَانِ

    که درختان آن دو بهشت در منتهای سبزی و خرّمی است.

65. ۶۵

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

66. ۶۶

    فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ

    در آن دو بهشت دیگر هم دو چشمه آب گوارا می‌جوشد.

67. ۶۷

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

68. ۶۸

    فِيهِمَا فَٰكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ

    در آن دو بهشت نیز هرگونه میوه خوش و خرما و انار بسیار است.

69. ۶۹

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

70. ۷۰

    فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌ

    در آن بهشتها نیکو زنان با حسن و جمال بسیارند.

71. ۷۱

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

72. ۷۲

    حُورٌ مَّقْصُورَٰتٌ فِى ٱلْخِيَامِ

    حورانی در سراپرده‌های خود (مستور از چشم بیگانگان).

73. ۷۳

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

74. ۷۴

    لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّ

    که پیش از شوهران دست هیچ کس از جن و انس بدان زنان نرسیده است.

75. ۷۵

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

76. ۷۶

    مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍ

    در حالتی که بهشتیان (با حور العین) بر رفرف سبز (وجد و عزّت) و بساط زیبا (ی فخر و دولت) تکیه زده‌اند.

77. ۷۷

    فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

78. ۷۸

    تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ

    بزرگوار و مبارک نام پروردگار توست که خداوند جلال و عزّت و احسان و کرامت است.

متن قرآن: رسم‌الخط عثمانی، پروژه‌ی تنزیل (tanzil.net)؛ بدون تغییر در متن. ترجمه‌ی فارسی: مهدی الهی قمشه‌ای؛ توضیح‌های داخل پرانتز از مترجم است.