سوره ۵۶ قرآن · مکی · ۹۶ آیه
سوره واقعه (الواقعة)
متن کامل سوره واقعه با ترجمهی فارسی. برای دیدن هر آیه در صفحهی جداگانه، روی شمارهی آن بزنید.
-
۱
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ
هنگامی که آن واقعه بزرگ (قیامت) واقع میگردد.
-
۲
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ
که در وقوعش هیچ کذب و جای هیچ شک و ریب نیست.
-
۳
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
آن روز (قومی را به دوزخ) خوار و ذلیل کند و (طایفهای را به جنّت) سربلند و رفیع گرداند.
-
۴
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا
آنگاه که زمین شدید به حرکت و لرزه در آید.
-
۵
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا
و کوههای سخت متلاشی شوند.
-
۶
فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا
و مانند ذرّات گرد در هوا پراکنده گردند.
-
۷
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَٰثَةً
و شما خلایق بر سه دسته مختلف شوید.
-
۸
فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
گروهی راستان، اصحاب یمین باشند که چقدر حالشان (در بهشت ابد) نیکوست!
-
۹
وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ
و گروهی ناراستان، اصحاب شومی و شقاوتند که چقدر روزگارشان (در دوزخ) سخت است.
-
۱۰
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ
و (طایفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ایمان) بر همه پیشی گرفتند و (در اطاعت خدا و رسول) مقام تقدم یافتند.
-
۱۱
أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ
آنان به حقیقت مقربان درگاهند.
-
۱۲
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
آنان در بهشت پرنعمت جاودانی متنعّمند.
-
۱۳
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
آنها جمعی بسیار از امم پیشینیان هستند.
-
۱۴
وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ
و عدّه قلیلی از متأخّران (یا بسیاری از مقدّمان امّت محمّد ص و قلیلی از مردم آخر زمان این امّت باشند).
-
۱۵
عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ
آنان بر سریرهای زربفت مرصّع به انواع جواهر تکیه زنند.
-
۱۶
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ
همه (شادان) با یاران و دوستان رو به روی یکدیگر بر آن سریرهای عزّت مینشینند.
-
۱۷
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ
و پسرانی زیبا که حسن و جوانیشان همیشگی و ابدی است گرد آنها به خدمت میگردند.
-
۱۸
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ
با کوزهها (ی بلورین) و مشربهها (ی زرّین) و جامهای پر از شراب ناب.
-
۱۹
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ
نه هرگز از آنها (هر چه نوشند) دردسری یابند و نه مستی عقل و رنج خمار کشند.
-
۲۰
وَفَٰكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ
و میوه خوش از هر چه برگزینند،
-
۲۱
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ
و گوشت مرغان و هر غذا که مایل باشند،
-
۲۲
وَحُورٌ عِينٌ
و زنان سیهچشم زیباصورت،
-
۲۳
كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ
که (در بهاء و لطافت) چون درّ و لؤلؤ مکنونند (بر آنها مهیّاست).
-
۲۴
جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ
(این نعمتهای الهی) پاداش اعمال نیک آن بهشتیان است.
-
۲۵
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا
نه آنجا هیچ حرفی لغو و بیهوده شنوند و نه به یکدیگر گناهی بربندند.
-
۲۶
إِلَّا قِيلًا سَلَٰمًا سَلَٰمًا
هیچ جز سلام و تحیّت و احترام هم نگویند و نشنوند.
-
۲۷
وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ
و اصحاب یمین هم چه خوش روزگارند!
-
۲۸
فِى سِدْرٍ مَّخْضُودٍ
در سایه درختان سدر پرمیوه بیخار.
-
۲۹
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ
و درختان پربرگ سایهدار.
-
۳۰
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ
و در سایه بلند درختان.
-
۳۱
وَمَآءٍ مَّسْكُوبٍ
و در طرف نهر آبهای روان زلال.
-
۳۲
وَفَٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ
و میوههای بسیار.
-
۳۳
لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ
که هیچ وقت منقطع نشود و هیچ کس بهشتیان را از آن میوهها منع نکند.
-
۳۴
وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ
و فرشهای پربها (یا فراش و زنان زیبا).
-
۳۵
إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءً
که آنها را ما در کمال حسن و زیبایی بیافریدهایم.
-
۳۶
فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا
و همیشه آن زنان را با کره گردانیدهایم.
-
۳۷
عُرُبًا أَتْرَابًا
و شوهر دوست و با غنج و ناز و جوان و همسالان دلنواز.
-
۳۸
لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ
این نعمتهای بهشتی مخصوص اصحاب یمین است.
-
۳۹
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
که جمعی از پیشینیان،
-
۴۰
وَثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ
و جمعی از امت رسول آخر زمان هستند.
-
۴۱
وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ
و اما اصحاب شومی و شقاوت (که نامه عملشان به دست چپ است) چقدر روزگارشان سخت است!
-
۴۲
فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ
آنها در عذاب باد سموم و آب گرم باشند.
-
۴۳
وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ
و سایهای از دود آتش دوزخ.
-
۴۴
لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ
که نه هرگز سرد شود و نه خوش نسیم گردد.
-
۴۵
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ
این عذاب آنها را بدین سبب است که از این پیش به ناز و نعمت پرداختند.
-
۴۶
وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ
و بر گناه بزرگ (شرک و عناد) لجاجت و اصرار داشتند.
-
۴۷
وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
و دایم میگفتند: آیا ما چون مردیم و خاک و استخوان پوسیده شدیم باز هم ما زنده میشویم؟
-
۴۸
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ
و آیا پدران گذشته ما زنده خواهند شد؟
-
۴۹
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْـَٔاخِرِينَ
بگو: البته تمام خلق اولین و آخرین،
-
۵۰
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ
همه در وعده گاه روز معیّن محشر گرد آورده میشوند.
-
۵۱
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ
آن گاه شما ای گمراهان منکر (قیامت).
-
۵۲
لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ
از درخت زقّوم تلخ دوزخ البته خواهید خورد.
-
۵۳
فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ
تا آنکه شکم را از آن پر میسازید.
-
۵۴
فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ
آنگاه همه از آب گرم جهنم بر روی آن میآشامند.
-
۵۵
فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ
بدانسان از عطش، آن آب را مینوشید که شتران تشنه آب میآشامند.
-
۵۶
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ
این است طعام و شراب کافران در روز جزا.
-
۵۷
نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ
ما شما را بیافریدیم پس چرا تصدیق نمیکنید؟
-
۵۸
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ
آیا ندیدید (و به حقیقت در نیافتید) که نخست شما نطفهای (بیقدر و قابلیّت) بودید؟
-
۵۹
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ
آیا شما خود آن نطفه را (به صورت فرزند انسان) میآفرینید یا ما آفرینندهایم؟
-
۶۰
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ
ما مرگ را بر همه شما مقدّر ساختیم و هیچ کس بر قدرت ما سبق نتواند برد.
-
۶۱
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ
در اینکه شما را فانی کرده و خلقی دیگر مثل شما بیافرینیم و شما را به صورتی (در جهانی دیگر) که اکنون از آن بیخبرید برانگیزیم.
-
۶۲
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ
و بیشک شما از نشأه اوّل خود آگاه شدید (که از عدم به وجودتان آوردیم) پس چرا متذکر (عالم آخرت) نمیشوید؟
-
۶۳
أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ
آیا دیدید تخمی را که در زمین میکارید؟
-
۶۴
ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ
آیا شما آن تخم را میرویانید یا ما رویانندهایم؟
-
۶۵
لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ
اگر ما بخواهیم کشت و زرع شما را خشک و تباه میسازیم تا با حسرت و ندامت به سخنان بیهوده پردازید.
-
۶۶
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ
(و گویید) که ما سخت در زیان و غرامت افتادیم.
-
۶۷
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
بلکه به کلی محروم گردیدیم.
-
۶۸
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ
آیا آبی را که شما مینوشید متوجهید؟
-
۶۹
ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ
آیا شما آن آب را از ابر فرو ریختید یا ما نازل ساختیم؟
-
۷۰
لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ
اگر میخواستیم آن آب را شور و تلخ میگردانیدیم، پس چرا شکرگزاری نمیکنید؟!
-
۷۱
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ
آیا آتشی که روشن میکنید مینگرید؟
-
۷۲
ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ
آیا شما درخت آن را آفریدید یا ما آفریدیم؟
-
۷۳
نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةً وَمَتَٰعًا لِّلْمُقْوِينَ
ما آن را مایه پند و عبرت و توشه مسافران (کوه و بیابان عالم) گردانیدیم.
-
۷۴
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
پس (ای رسول) به نام بزرگ خدای خود تسبیح گو.
-
۷۵
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
سوگند به مواقع نزول ستارگان (یا آیات کریمه قرآن).
-
۷۶
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ
و این سوگند اگر بدانید بسی سوگند بزرگی است.
-
۷۷
إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌ كَرِيمٌ
که این قرآن کتابی بسیار بزرگوار و سودمند و گرامی است.
-
۷۸
فِى كِتَٰبٍ مَّكْنُونٍ
که در لوح محفوظ سرّ حق مقام دارد.
-
۷۹
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ
که جز دست پاکان (و فهم خاصّان) بدان نرسد.
-
۸۰
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
تنزیلی از پروردگار عالم است.
-
۸۱
أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ
آیا با این سخن (آسمانی) باز انکار و نفاق میورزید؟
-
۸۲
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ
و بهره خود را تکذیب آن قرار میدهید؟
-
۸۳
فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ
پس چرا هنگامی که جان کسی به گلو رسد.
-
۸۴
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ
و شما وقت مرگ (بر بالین آن مرده حاضرید و او را) مینگرید.
-
۸۵
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ
و ما به او از شما نزدیکتریم لیکن شما بصیرت ندارید.
-
۸۶
فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ
پس چرا اگر حیات به دست شما و طبیعت است و شما را آفرینندهای نیست.
-
۸۷
تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ
روح را دوباره به بدن مرده باز نمیگردانید اگر راست میگویید؟
-
۸۸
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ
پس (بدانید آن که بمیرد) اگر از مقربان درگاه خداست.
-
۸۹
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ
آنجا در آسایش و نعمت و بهشت ابدی است.
-
۹۰
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ
و اگر از اصحاب یمین است.
-
۹۱
فَسَلَٰمٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ
پس (وی را بشارت دهید که) تو را (از هر رنج و درد و الم) ایمنی و سلامت است.
-
۹۲
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ
و اما اگر از منکران و گمراهان است.
-
۹۳
فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ
نصیبش حمیم جهنم است.
-
۹۴
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ
و جایگاهش آتش دوزخ است.
-
۹۵
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ
این (وعد و وعید) البته یقین و حق و حقیقت است.
-
۹۶
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
پس به نام بزرگ خدای خود تسبیح گوی.
متن قرآن: رسمالخط عثمانی، پروژهی تنزیل (tanzil.net)؛ بدون تغییر در متن. ترجمهی فارسی: مهدی الهی قمشهای؛ توضیحهای داخل پرانتز از مترجم است.