پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

در عشق تو باز گفت نتوان کاین دل

چون است و [چسان] رنج کشد مسکین دل

گر حال دلم ندانی ای غافل یار

ور دانی و تن می زنی ای سنگین دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶دوش از غم تو دیده به هم برنزدم
  2. شمارهٔ ۶۷نه برگ شکایت از تو گفتن دارم
  3. شمارهٔ ۶۸از جور تو حال ارچه تبه می دارم
  4. شمارهٔ ۶۹هرگز نفسی حکایت از تو نکنم
  5. شمارهٔ ۷۰با گل گفتم چو سوی گلزار آیم
  6. شمارهٔ ۷۱گرچه همه جهد بندگی بنمایم
  7. شمارهٔ ۷۲ما خانه ز خانه قلندر کردیم
  8. شمارهٔ ۷۳می خواهم و مطرب و دلارام و ندیم
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.