پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

قطعات

شمارهٔ ۷۹

خسروا!ابر رحمت تو کجاست

تا ز فیضش به فتح باب رسم

سایه ای بر سرم فکن به کرم

تا ز رفعت بر آفتاب رسم

چون من از فاریاب مسکن خویش

سوی این مرتفع جناب رسم

چشم دارم که با بضاعت فضل

از سخای تو در نصاب رسم

تا تو از شهر ری به ساوه رسی

من ازین سو به فاریاب رسم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۸۱خدایگانا سالی زیادت است که من
  2. شمارهٔ ۸۲افتخار زمانه شمس الدین
  3. شمارهٔ ۸۳تاج بخش جهان سکندر وقت
  4. شمارهٔ ۸۴ای رسیده مواهب تو به من
  5. شمارهٔ ۸۵خداوندا تویی کز روی رفعت
  6. شمارهٔ ۸۶خدایگانا معلوم رای روشن توست
  7. شمارهٔ ۸۷ای چرخ باد پیشه تواضع کنان چو خاک
  8. شمارهٔ ۸۸ندانستم که هرگز تا بدین جای
همه‌ی قطعات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.