پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

قطعات

شمارهٔ ۸۴

ای رسیده مواهب تو به من

همچو بوی شفا به بیماران

گرچه در خورد همت تو نبود

رد نکردم چو خویشتن داران

پایه ابر برترست از آنک

رد توان کرد سوی او باران

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۸۶خدایگانا معلوم رای روشن توست
  2. شمارهٔ ۸۷ای چرخ باد پیشه تواضع کنان چو خاک
  3. شمارهٔ ۸۸ندانستم که هرگز تا بدین جای
  4. شمارهٔ ۸۹ای گسسته قلاده پروین
  5. شمارهٔ ۹۰زمانه داور کشور گشای نصرت دین
  6. شمارهٔ ۹۱چه خری لا اله الا الله
  7. شمارهٔ ۹۲ای به زیر هزار خر بنده
  8. شمارهٔ ۹۳امام عالم و مفتی وقت محیی الدین
همه‌ی قطعات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.