ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۷۸
شنید بنده که فرمانده جهان می گفت
که غم مخور تو که تیمار کارتو ببرم
ز خوردنیها من خود همین غمی دارم
چو زین برآمدم آخر ازین سپس چه خورم
ظهیر فاریابی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۸۰بزرگوارا سالی زیادت است که من
- شمارهٔ ۸۱خدایگانا سالی زیادت است که من
- شمارهٔ ۸۲افتخار زمانه شمس الدین
- شمارهٔ ۸۳تاج بخش جهان سکندر وقت
- شمارهٔ ۸۴ای رسیده مواهب تو به من
- شمارهٔ ۸۵خداوندا تویی کز روی رفعت
- شمارهٔ ۸۶خدایگانا معلوم رای روشن توست
- شمارهٔ ۸۷ای چرخ باد پیشه تواضع کنان چو خاک
درباره‌ی ظهیر فاریابی
ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.