پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

قطعات

شمارهٔ ۷۴

شهریارا برای مدحت تو

تیغ فکرت همیشه آخته‌ام

بر بساط هوات اسب مراد

بر رخ روزگار تاخته‌ام

گرچه از آرزوی خدمت تو

دل و جان را به غم گداخته‌ام

ذکر زحمت نمی‌کنم حالی

با شراب تهی بساخته‌ام

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۷۶اِعرِفِ الفرقَ بَینَ دالٍ و ذالٍ
  2. شمارهٔ ۷۷بزرگوارا من در میان اهل عراق
  3. شمارهٔ ۷۸شنید بنده که فرمانده جهان می گفت
  4. شمارهٔ ۷۹خسروا!ابر رحمت تو کجاست
  5. شمارهٔ ۸۰بزرگوارا سالی زیادت است که من
  6. شمارهٔ ۸۱خدایگانا سالی زیادت است که من
  7. شمارهٔ ۸۲افتخار زمانه شمس الدین
  8. شمارهٔ ۸۳تاج بخش جهان سکندر وقت
همه‌ی قطعات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.