پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۳۵

پیریست دلا چه موقع ما و من است

کی هنگم تکلف پیرهن است

دامن درکش کنون ز تقطیع لباس

کاین موی سپید تار و پود کفن است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷در مدرسه‌ها که دور دور عقل است
  2. شمارهٔ ۳۸الله تو فریادرسی را بفرست
  3. شمارهٔ ۳۹آن طفل که مست سلفر نادانی است
  4. شمارهٔ ۴۰در دور کمانداری چشم مستت
  5. شمارهٔ ۴۱دل در غم عشق دلبران خواهد سوخت
  6. شمارهٔ ۴۲درزی پسری پیشهٔ خود می‌آموخت
  7. شمارهٔ ۴۳تا هست ز دل اثری تمنا هم هست
  8. شمارهٔ ۴۴جانم که گرفتار تن ظلمت‌زاست
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.