پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۳۲

عشق است که آن نعمت الوان منست

راح من و روح من و ریحان منست

کفران باشد اگر کنم شکوه ازو

جان من و دین من و ایمان منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴دیدیم جهان کلفت آن بی‌ریب است
  2. شمارهٔ ۳۵پیریست دلا چه موقع ما و من است
  3. شمارهٔ ۳۶از جانب او خشم و عتاب و کین است
  4. شمارهٔ ۳۷در مدرسه‌ها که دور دور عقل است
  5. شمارهٔ ۳۸الله تو فریادرسی را بفرست
  6. شمارهٔ ۳۹آن طفل که مست سلفر نادانی است
  7. شمارهٔ ۴۰در دور کمانداری چشم مستت
  8. شمارهٔ ۴۱دل در غم عشق دلبران خواهد سوخت
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.