وطواط
شمارهٔ ۴
با تو در سینه جان نمی‌گنجد
تو درونی از آن نمی‌گنجد
عشق در سر برفت و عقل برفت
کین دو در یک مکان نمی‌گنجد
وطواط
ادامه‌ی غزلیات
- شمارهٔ ۶جانم از عشق تو می بخروشد
- شمارهٔ ۷جانا ، همه خطاب تو با من جفا بود
- شمارهٔ ۸رفت آن که‌م برِ تو آبی بود
- شمارهٔ ۹ای معجزات موسی بنموده از گریبان
- شمارهٔ ۱۰مشکست توده توده، نهاده بَر ارغوان
درباره‌ی وطواط
امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.