شمارهٔ ۹۰

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۹۲خنک آنکس، که از این مرحله چون آب روان
2. شمارهٔ ۹۳کی توان دل کند از بزمی که آن بدخو نشست
3. شمارهٔ ۹۴بر سرم از بس هوای آن پریوش پا فشرد
4. شمارهٔ ۹۵ما را چو باز رشته جان‌ها به دست اوست
5. شمارهٔ ۹۶نقطه جیم جمال، آن غنچه خندان اوست
6. شمارهٔ ۹۷دور باش غمزه نگذارد نگه را سوی دوست
7. شمارهٔ ۹۸مباش این همه دربند زینت دنیا
8. شمارهٔ ۹۹از جهان، ما را رخی پر گرد و دامان تریست