پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۱۹۰

از وعده وصل تو وفا را خبری نیست

مردیم ز هجران و قضا را خبری نیست

راه غم جانان به ره مرگ شبیه است

طی می شود این جاده و ما را خبری نیست

از بیخبران بود، به هر کس که رسیدیم

تنها نه همین ما و شما را خبری نیست

خوش باش دلا، کامشب ازان دست نگارین

صد بوسه گرفتیم و حنا را خبری نیست

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۲لکه ابری که فیضی داشت، دود شمع بود
  2. شمارهٔ ۱۹۳بی فرات کرشمه ات در باغ
  3. شمارهٔ ۱۹۴مجموعه تپش، دل محنت سرشت ماست
  4. شمارهٔ ۱۹۵اگر شراب کمی کرد، غم مخور ساقی
  5. شمارهٔ ۱۹۶چون نقاب از رخ گشایی، دیده گریان بهتر است
  6. شمارهٔ ۱۹۷جلوه شاهد خلوتکده طور اینجاست
  7. شمارهٔ ۱۹۸مگو که آینه بیداری ابد دارد
  8. شمارهٔ ۱۹۹تا نیابد دست بر ما لشکر خونخوار غم
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.