پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

غزلیات

شمارهٔ ۸ - لعبت بدیع

ای سرو رسته از طرف جویبار بر

بر سرو و ماه سلسله مشکبار بر

ای لعبت بدیع و نگار بدیع چین

بر صورت تو فتنه بچین در نگار بر

جائی که گل رخت بود ایماه کی خرد

گلبرگ تازه را بدل خار خار بر

فصل بهار گشت برون آی سوی باغ

وز باغ باز خانه دل بی غبار بر

بنگر که فر باغ گلست ای نگار بس

کف را تهی مدار و بتنگ و کف آر بر

دو بلبلند ماده و نر بر کنار سرو

بر سرو ما ده لحن زند بر چنار بر

گوید یکی که سال نو آمد ز پار به

می پار سال نو کند از مرغ پار بر

گوید که بار دیگر خرم بهشت شد

باغبان بکس دو بسته مدار در

ای عاشق اندر آی و گل افشان بروی دست

وندر هم آر با صنم میگسار سر

می خور بگرد باغ و گل و کامکار گیر

بی مور و مار نیست گل کامگار گر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰ - عشق و بهارعشق و بهار و فرقت یار و تن نزار
  2. شمارهٔ ۱۱ - لذت عشقعمرم افزونی گرفت از لذت عشق عمر
  3. شمارهٔ ۱۲ - خط نگار منخط نگار ترک من چون طوق قمری بر قمر
  4. شمارهٔ ۱۳ - لعبت نخجیری چشمزلف چون قیر تو ای بی تو مرا روز چو قیر
  5. شمارهٔ ۱۴ - خواهی بوفا گوش بتا خواهی کین توزبنمود بمن روی نگارین خود امروز
  6. شمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروزمشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوز
  7. شمارهٔ ۱۶ - لاله رختا بسته ام بدان دو رخ لاله فام دل
  8. شمارهٔ ۱۷ - روی توای رنگ خواسته ز لبان تو فام لعل
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.