پرش به محتوای اصلی
صوفی محمد هروی صوفی محمد هروی

دیوان اطعمه

بخش ۱۳۵

جوش بوره شبی به بغرا گفت

نکته ای چند، بود چون محرم

خویش را بر کشد به رعنابی

جان ماهیچه هست از آن درهم

سر من نیست قلیه را، گویا

کرده با من از آن عنایت کم

از جفای فلک چه چاره کنم

دل پر دارم و لب برهم

ادامه‌ی دیوان اطعمه

  1. بخش ۱۳۷ز دیگ ترشی ای، قسام روزی
  2. بخش ۱۳۸دیگ حبشی مفاخرت داشت
  3. بخش ۱۳۹ - ابتدای رباعیاتیارب چه خوش است قلیه های دو پیاز
  4. بخش ۱۴۰یارب به کرم توانگرم گردانی
  5. بخش ۱۴۱امروز چو رشته بی سر و سامانم
  6. بخش ۱۴۲ماهیچه باریک که خاتون مال است
  7. بخش ۱۴۳در سر هوس کباب و در دل غم نان
  8. بخش ۱۴۴یک کاسه هریسه پر ز روغن به صباح
همه‌ی دیوان اطعمه ←

صوفی محمد هروی درباره‌ی صوفی محمد هروی

صوفی محمد هروی شاعری ناشناخته از قرن نهم هجری قمری است که به تقلید از بسحق اطعمه دیوان اطعمه‌ای به طنز و در وصف غذاها ساخته است. تک‌نسخهٔ باقیمانده از اشعار وی که در سال ۸۷۸ قمری به دست یعقوب بن اسحاق اسماعیلی قهستانی نسخه‌برداری شده با عنوان «دفتر اشعار صوفی» به همت ایرج افشار به چاپ رسیده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.