پرش به محتوای اصلی
صوفی محمد هروی صوفی محمد هروی

دیوان اطعمه

بخش ۱۴۴

یک کاسه هریسه پر ز روغن به صباح

یک تکه، گرسنه را به از صد تفاح

عیبی نکنی به گفتن اطعمه ام

کین گفت شنود من مزاحی است مباح

ادامه‌ی دیوان اطعمه

  1. بخش ۱۴۶ - ابتدای فردیاتتو صوفی، دل چه می بندی به زناج
  2. بخش ۱۴۷ماس را دید چون به بغرا ضم
  3. بخش ۱۴۸چون رسیدی به صحن قلیه برنج
  4. بخش ۱۴۹یک کله صباح اگر کنی نوش
  5. بخش ۱۵۰اگر صحن مزعفر را بیابی
  6. بخش ۱۵۱الهی سیر گردان از قناعت
  7. بخش ۱۵۲ - مثنوی اطعمهبشنو اکنون سرگذشتی ای پسر
  8. بخش ۱۵۳ - قال رخوت البیت فی لسان الحال المسماهدوش در خانه به من تخت شد اندر گفتار
همه‌ی دیوان اطعمه ←

صوفی محمد هروی درباره‌ی صوفی محمد هروی

صوفی محمد هروی شاعری ناشناخته از قرن نهم هجری قمری است که به تقلید از بسحق اطعمه دیوان اطعمه‌ای به طنز و در وصف غذاها ساخته است. تک‌نسخهٔ باقیمانده از اشعار وی که در سال ۸۷۸ قمری به دست یعقوب بن اسحاق اسماعیلی قهستانی نسخه‌برداری شده با عنوان «دفتر اشعار صوفی» به همت ایرج افشار به چاپ رسیده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.