پرش به محتوای اصلی
صوفی محمد هروی صوفی محمد هروی

دیوان اطعمه

بخش ۱۳۲ - المقطعات

شبی به مطبخی در دکان طباخی

نشسته بودم و در فکر...بیگاه

میان ترشی و قلیه برنج بشنیدم

یکی مناظره گرم کان بود بی راه

بگفت قلیه کدو در مذمت حبشی

که نیست قابل هندو به دهر منصب و جاه

«به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کرد

گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه»

ادامه‌ی دیوان اطعمه

  1. بخش ۱۳۴هریسه به روغن بگفتا صباح
  2. بخش ۱۳۵جوش بوره شبی به بغرا گفت
  3. بخش ۱۳۶دیدم اندر دکان کله پزی
  4. بخش ۱۳۷ز دیگ ترشی ای، قسام روزی
  5. بخش ۱۳۸دیگ حبشی مفاخرت داشت
  6. بخش ۱۳۹ - ابتدای رباعیاتیارب چه خوش است قلیه های دو پیاز
  7. بخش ۱۴۰یارب به کرم توانگرم گردانی
  8. بخش ۱۴۱امروز چو رشته بی سر و سامانم
همه‌ی دیوان اطعمه ←

صوفی محمد هروی درباره‌ی صوفی محمد هروی

صوفی محمد هروی شاعری ناشناخته از قرن نهم هجری قمری است که به تقلید از بسحق اطعمه دیوان اطعمه‌ای به طنز و در وصف غذاها ساخته است. تک‌نسخهٔ باقیمانده از اشعار وی که در سال ۸۷۸ قمری به دست یعقوب بن اسحاق اسماعیلی قهستانی نسخه‌برداری شده با عنوان «دفتر اشعار صوفی» به همت ایرج افشار به چاپ رسیده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.