پرش به محتوای اصلی
وفایی شوشتری وفایی شوشتری

مدایح و مراثی

شمارهٔ ۱۳ - تجدید مطلع

چون در آید حیدر کرّار، اندر کار زار

آن زمان معلوم گردد قدرت پروردگار

دشمنش از خوف رو آرد، به اصلاب از رحم

بر سبیل قهقرا، سوی عدم سازد فرار

بلکه آنسوتر گریزد از عدم صد ساله ره

زانکه می داند عدم را اوست صاحب اختیار

هادی بُختی بختش گر بخواهد از عدم

می کشاند صد چو این عالم قطار اندر قطار

ای که مهرت دوستان را، معنی نعم المأب

ای که قهرت دشمنان را، آیت بئس القرار

جان فدای لعل جان بخشت که گفتی حاضرم

بر سر هر مؤمن و کافر، به وقت احتضار

شوق دیدار تو شیرین ساخت تلخی های مرگ

ز انتظار مرگ ما مُردیم اینک زنده زار

در حیات و در ممات و برزخ و حشر و صراط

هرکجا باشد، به دیدار توایم امّیدوار

تا همی دانند آذر ماه را، بعد از ابان

تا همی گویند آید از پس نیسان ایار

باغ عمر دشمنانت را نباشد جز خزان

راغ عیش دوستانت را نباشد جز بهار

ادامه‌ی مدایح و مراثی

  1. شمارهٔ ۱۵ - در مدح و منقبت امیرمؤمنان علی علیه السلامساقیا بیا ز آفتاب می
  2. شمارهٔ ۱۶ - در مدح مولی الموحّدین امیرالمؤمنین علی علیه السلاماز هلال عید دوش ابرو کمان کرد آسمان
  3. شمارهٔ ۱۷ - در مدح حضرت زهرا علیهاالسلامدختر طبعم از سخن رشته به گوهر آورد
  4. شمارهٔ ۱۸ - در مدح سبط اکبر حضرت امام حسن مجتبی (ع)نه هرکس شد مسلمان می توان گفتش که سلمان شد
  5. شمارهٔ ۱۹ - تجدید مطلعشهی کز آستینش آشکارا دست یزدان شد
  6. شمارهٔ ۲۰ - در مدح سالار شهیدان حضرت امام حسین (ع)بهار است و کند جا، هرکسی در طرف صحرایی
  7. شمارهٔ ۲۱ - تجدید مطلعالا، نطقم نطاق شعر بست اکنون چو جوزایی
  8. شمارهٔ ۲۲ - در مدح حضرت سجّاد (ع)به هر دیار که زد عشق خیمه ی اجلال
همه‌ی مدایح و مراثی ←

وفایی شوشتری درباره‌ی وفایی شوشتری

ملا فتح‌الله وفایی شوشتری (زادهٔ ۱۲۰۸ شمسی در شوشتر، درگذشتهٔ ۱۳۰۳ شمسی در نجف) شاعر، صوفی و عارف قرن سیزدهم هجری بود. از حکیم وفائی شوشتری که در عصر قاجاریه می‌زیست چند اثر از جمله دیوان وفایی، سراج المحتاج، الطباق الذهب، شهاب ثاقب و رساله الجبر و التفویص بجای مانده است. کتاب دیوان وفایی در سال ۱۳۲۰ شمسی به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.