شمارهٔ ۱۷۷

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۷۹یاد او کرد ز دل تا چشم حیران گل شکفت
2. شمارهٔ ۱۸۰هوا را سرافرازی می دهد نخل خرامانت
3. شمارهٔ ۱۸۱چو گل بر غنچه می خندد دهانت
4. شمارهٔ ۱۸۲ساقی مرا به باده بیغش چه احتیاج
5. شمارهٔ ۱۸۳می‌کند در بیضه مرغ از یاد دام اندیشه تلخ
6. شمارهٔ ۱۸۴یک سخن دارم دو عالم گوش باد
7. شمارهٔ ۱۸۵بی رخت عمر ابد خواب فراموشم باد
8. شمارهٔ ۱۸۶دل ز سودای کسی بی غم مباد