اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۸۰
هوا را سرافرازی می دهد نخل خرامانت
تذروستان شود روی زمین از موج جولانت
ز حیرت سرگرانی کم نگه اما چه می دانی
که نرگسدان کند باغ نگه را چشم خندانت
اسیر شهرستانی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۸۲ساقی مرا به باده بیغش چه احتیاج
- شمارهٔ ۱۸۳می‌کند در بیضه مرغ از یاد دام اندیشه تلخ
- شمارهٔ ۱۸۴یک سخن دارم دو عالم گوش باد
- شمارهٔ ۱۸۵بی رخت عمر ابد خواب فراموشم باد
- شمارهٔ ۱۸۶دل ز سودای کسی بی غم مباد
- شمارهٔ ۱۸۷می‌گریزم سایه الفت‌شکاران کم مباد
- شمارهٔ ۱۸۸رنگ شکسته از گل رویش عیان مباد
- شمارهٔ ۱۸۹سودای عقل موی دماغ کسی مباد
درباره‌ی اسیر شهرستانی
میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.