شاه نعمت‌الله ولی
رباعی شمارهٔ ۲۳۹
هر گه که دل از خلق جدا می بینم
احوال وجود با نوا می بینم
و آن لحظه که بی خود نفسی بنشینم
عالم همه سر به سر خدا می بینم
شاه نعمت‌الله ولی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۴۱گر صوفی صفهٔ صفا را بینم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۲در ذات همه جلال او می بینم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۳این درد همیشه من دوا می بینم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۴زان باده نخورده ام که هشیار شوم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۵ملک و ملکوت و جسم و جانند به هم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۶پای چپ و راست دردمندند به هم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۷این اسم غنی و اول و آخر هم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۸سمع و بصر و لسان و دست و پایم
درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.