پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴۵

ملک و ملکوت و جسم و جانند به هم

وین سیّد و بنده شه نشانند به هم

جامی ز حباب است و پر از آب حیات

نیکو نظری کن که چو آنند به هم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴۷این اسم غنی و اول و آخر هم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴۸سمع و بصر و لسان و دست و پایم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۴۹تا آتش عشق او برافروخته‌ ایم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۵۰از دُردی درد ما دوا یافته ‌ایم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵۱در دور قمر چو ماه پیدا شده ‌ایم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵۲گرچه زخمی رسیده است بر پایم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵۳در کوی مغان مست و خراب افتادیم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۵۴در کوی خرابات خراب افتادیم
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.