شاه نعمت‌الله ولی
رباعی شمارهٔ ۲۴۴
زان باده نخورده ام که هشیار شوم
آن مست نیم که باز بیدار شوم
یک جام تجلّی بلای تو بَسَم
تا از عدم و وجود بیدار شوم
شاه نعمت‌الله ولی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۴۶پای چپ و راست دردمندند به هم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۷این اسم غنی و اول و آخر هم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۸سمع و بصر و لسان و دست و پایم
- رباعی شمارهٔ ۲۴۹تا آتش عشق او برافروخته ایم
- رباعی شمارهٔ ۲۵۰از دُردی درد ما دوا یافته ایم
- رباعی شمارهٔ ۲۵۱در دور قمر چو ماه پیدا شده ایم
- رباعی شمارهٔ ۲۵۲گرچه زخمی رسیده است بر پایم
- رباعی شمارهٔ ۲۵۳در کوی مغان مست و خراب افتادیم
درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.