پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۳

میخانه ذوق در گشادیم دگر

لب بر لب جام می نهادیم دگر

در کوی خرابات مغان رندانه

سرمست به خاک ره فتادیم دگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۵عمری به خیال تو گذاریم دگر
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۶توحید دگر باشد و الحاد دگر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۷توحید دگر باشد و الحاد دگر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶۸برخیز خوش و از سر عالم بگذر
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶۹فرزند عزیز قرةالعین پدر
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۰ای یار بیار جام و کامی بردار
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۱مجنون و پریشان تو ام دستم گیر
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۲ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.