رباعی شمارهٔ ۱۴۰

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۴۲رندی که ز هر دو کون یکتا گردد
2. رباعی شمارهٔ ۱۴۳یاری که چو ما لطف الهی دارد
3. رباعی شمارهٔ ۱۴۴دل میل به صحبت نگاری دارد
4. رباعی شمارهٔ ۱۴۵بر خاک درش هر که مقامی دارد
5. رباعی شمارهٔ ۱۴۶محبوب جمال خود به آدم بخشید
6. رباعی شمارهٔ ۱۴۷بودش به کمال خویش بودم بخشید
7. رباعی شمارهٔ ۱۴۸در هر آنی مرا عطائی بخشید
8. رباعی شمارهٔ ۱۴۹یک نقطه به ذات خود هویدا گردید