پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

بر خاک درش هر که مقامی دارد

در هر دو جهان جاه تمامی دارد

یاری که بود به عشق او بدنامی

بدنام مگو که نیک نامی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۷بودش به کمال خویش بودم بخشید
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۸در هر آنی مرا عطائی بخشید
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۹یک نقطه به ذات خود هویدا گردید
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۰هر آینهٔ که در نظر می گذرد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۱صد جان به فدای دلبران خواهم کرد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۲در مجلس ما که ترک می نتوان کرد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۳ای عقل بو که عشق خلاقی شد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۴عالم همه پر ز نور سبحانی شد
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.